Czy mężczyzna ma przepuszczać kobietę w drzwiach?

Przepuszczanie w drzwiachJeden z czytelników opisał sytuację, gdy prosty gest uprzejmości wobec kobiety dodał uroku, w jego odczuciu, codziennej sytuacji i wzbudził pozytywne odczucia u obu stron. Inny wskazuje, że nie wszystkim kobietom i nie wszędzie takie zachowanie się podoba. Więc jak to z tym jest? Słowem dylemat prawie szekspirowski:  to do or not to do?

Dwie sytuacje

Pierwsza:

Przepuszczanie2(…) kilka dni temu w aptece stałem w kolejce i zaobserwowałem bardzo ciekawe zdarzenie. Mężczyzna i kobieta, którzy zrobili już zakupy, udali się w kierunku wyjścia. Mężczyzna widząc, że kobieta także chce wyjść tymi samymi drzwiami  zatrzymał się, otworzył drzwi i pozwolił kobiecie wyjść jako pierwszej. Było to gest, który nic nie kosztował, no może poza kilkoma sekundami straconego czasu. Kobieta odpowiedziała miłym uśmiechem.  Warto przestrzegać zasad savoir-vivre, ponieważ nic za nie nie płacimy, a ludzie postrzegają nas w dużo lepszym świetle.

I druga:

FeminizmW zeszłym roku podczas wakacji byłem odwiedzić moją siostrę, która mieszka w Norwegii. Podczas codziennych zakupów w jednym z supermarketów chciałem przepuścić pewną panią w drzwiach, gdy przesunąłem się na bok osoba ta bardzo dziwnie się spojrzała i stanęła czekając aż wejdę do środka. Dopiero potem moja siostra wytłumaczyła mi, że w Norwegii wiele kobiet chce być traktowana na równi z mężczyznami i nie pozwala na żadne specjalne traktowanie wobec nich. Potem jeszcze zauważałem, że większość Norwegów nie próbuje nawet przepuszczać kobiet w przejściach.

Co na ten temat mówi savoir-vivre?

Savoir vivreSavoir-vivre to element kultury, czyli grupy zwyczajów charakterystycznych dla danego kręgu. Zwyczaje różnią się w zależności od kraju ale także, co najmniej w równie dużym stopniu, zależnie od grupy społecznej, zawodowej itp. Stosowanie zasad savoir-vivre, a przecież sens tego wyrażenia oznacza „umiejętność zachowania się”, ma sprawić że ludziom będzie się żyło przyjemniej, a nam samym będzie też miło, bo potwierdzimy swoją przynależność do grona „kulturalnych”.

Zgodnie z klasycznymi zasadami savoir-vivre, szczególne przywileje należą się ludziom ze względu na stanowisko (w życiu zawodowym), wiek i płeć. Dalsze, bardziej ogólne zasady Dobre wychowaniemówią także, żeby w razie wątpliwości raczej powstrzymać się od działania (ewentualnie poczekać), bo to zwykle daje dobry skutek.

Tak więc, w obu opisanych sytuacjach mężczyzna chciał pokazać swoje dobre wychowanie i uprzejmość poprzez drobny gest w codziennej sytuacji. W pierwszym przypadku było to przyjęte z pozytywnym uśmiechem i zrozumieniem, ale w drugim w ogóle nie zostało przyjęte. Wprawdzie w tej drugiej sytuacji zdarzyło to się akurat w Norwegii, ale i w Polsce, w niektórych kręgach, takie zdarzenie mogłoby mieć miejsce.

Gest przepuszczenia w drzwiach to tylko jeden z przykładów. Podobne dylematy dotyczyć mogą, na przykład:

  • podania drugiej osobie płaszcza w szatni,
  • Całowanie w rękępowstrzymania się od wyciągania przez mężczyznę ręki w stronę kobiety, jako pierwszy,
  • ustąpienia miejsca w tramwaju czy autobusie,
  • pomocy przy niesieniu cięższych pakunków, odkręceniu słoika, zmianie koła w samochodzie,
  • wstania, kiedy siedzisz, a druga osoba stanie przy tobie i zagadnie cię,
  • całowania kobiety w rękę podczas powitania lub pożegnania.

To do or not to do?

OstrożnieZ przedstawionymi wyżej sytuacjami wszyscy stykamy się na co dzień. Jak działać, aby było dobrze? Zacznijmy od tego, że im mniej znasz środowisko, w którym akurat jesteś, tym częściej raczej powstrzymuj się od działania (jako pierwszy), a obserwuj innych. Jeśli jesteś w innym kraju, w nowej pracy, w nietypowym dla ciebie środowisku, może wśród ludzi w innym wieku lub kręgu, wtedy pamiętaj, że to ty jesteś tu nowy (nowa), a nie oni. Nie staraj się więc narzucać swoich reguł, ale prędzej usuń się w cień, poczekaj, zobacz jak sprawy się dzieją. Nie popełnisz raczej błędu jeśli przyjmiesz, że im bardziej na północy leży dany kraj, tym bardziej egalitarne są zwyczaje i tym większego dystansu oczekują ludzie względem siebie. W kulturach południowych, i to niezależnie od tego czy rzecz dzieje się w sferach europejskich czy może w krajach latynoskich, okazywanie zewnętrznego respektu kobietom jest zwykle przyjmowane jako zrozumiałe. Dzieje się tak przynajmniej w warstwie powierzchownej, bo równocześnie idzie z tym często w parze milczące założenie o nierówności praw obu płci, charakterystyczne dla kręgów konserwatywnych.

PomocJeśli jesteś w swoim, znanym ci kręgu, okazywanie szacunku osobom, które savoir-vivre uznaje za „ważniejsze” od ciebie, jest ewidentnie oznaką dobrego wychowania. Z drugiej jednak strony, nie rób tego nachalnie ani ostentacyjnie. Raczej, w delikatny sposób proponuj, drobnym gestem oferuj: ustąpienie miejsca, przepuszczenie w drzwiach, pomoc, ale gdybyś zobaczył, że nie jest to mile widziane, nie nalegaj. Na czymkolwiek stanie, świat się nie zawali. Ma być grzecznie i kulturalnie. I w sposób pasujący obu stronom. Obojętnie, co dla kogo w danym miejscu to oznacza.

Warto zapamiętać

  • rememberKlasyczny savoir-vivre każe okazywać szacunek ludziom na wyższym stanowisku, osobom starszym, kobietom.
  • Im bardziej na północ, tym spodziewaj się bardziej egalitarnych zwyczajów. W kulturach południowych – generalnie – zwyczaje są bardziej konserwatywne.
  • Im mniej znasz środowisko, w którym akurat przebywasz, tym bardziej bądź powściągliwy, najpierw przede wszystkim obserwuj.
  • Drobne gesty uprzejmości raczej proponuj, oferuj – zawsze miej na uwadze, że niektórzy mogą ich nie chcieć. Wtedy nie nalegaj.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.